Fideels andere gedichten

Het is de houding die je me gaf

fideel — Mon, 14 Mar 2011 21:04:19 +0000

Vraag me niet hoe ik een
bonka bonka-sterling
op je uitvoer
maar het klikt
elke keer

We flikflakken ook al zo lang
alsof het niets meer is
flik
flak
soms eens omgekeerd

Maar het meest van al nog
kraak ik bij tot kunst verheven genot
wanneer we elkaar draaiend vinden
in een perfect uitgevoerde
whoopi whoopi.

Een probleem

fideel — Fri, 18 Feb 2011 21:59:25 +0000

Hij wist hoe
met de mensen te praten
zich te gedragen
in alle mogelijke situaties

Hij wist hoe
het voorbeeld te geven
zijn kansen te nemen
ten volle te leven

Hij wist hoe
geluk smaakte
welke wegen te begaan
die gelukkig maakten

Alleen
wist hij niet
waarom
niet.

Het regent in je grote huis

fideel — Thu, 06 Jan 2011 13:20:08 +0000

Nu je steeds weer weg bent
voelen we je nog harder
alsof je elk moment van de trap komt
al weten we wel beter

Je hond laat zijn eten staan
zwijgt me aan van
hoe moet dit nu verder
waar mag ik gaan spelen

Ik hoor hoe je huis ademt
mee beweegt in de leegte
die ik zelf creëer.

Kom gauw weer.

Weldra kom ik thuis

fideel — Tue, 13 Jul 2010 21:52:50 +0000

In dit vlakke land
loop ik mijn gebroken laarzen voorbij
mijn knieën kapot en krom

vanmorgen nog met drie maar nu
ben ik alleen
en ik moet door

een oude man
gaf ons voedsel
hij ging neer zonder een woord

en de wind, de wind, die ruist
ruist vanuit de graven
de schaduwen in nood.

Paradise blues

fideel — Sun, 04 Jul 2010 15:05:13 +0000

Zit je daar alleen
in die grote kamer
geen benul van maten
of gewoonten of geuren

Ze wensten je miljoenen
plezier
geluk
liefde

Het is de avond die bijt.

Het kleine leven

fideel — Sat, 20 Mar 2010 15:02:35 +0000

Hoe snel ik van mijn suikerwafel eet
zo snel ik weer vergeet wat ik at gisteren
hoe ik me voelde en hoe ik me heb gedragen

Het zijn de kleine momenten die mensen recht houden
maar god, hoeveel heb je er niet nodig
om een leven te dragen

en hoe dood je de tijd ertussen
wanneer mensen alleen maar denken
aan de tijd en hoe die te doden.

Werk nou eens mee, jongen

fideel — Tue, 09 Mar 2010 23:23:14 +0000

Het kind krijst om zijn wilde haren
die een voor een worden geplukt
en hij zo had willen sparen
voor later

Waarom zou je me in de ogen kijken
als je het kan fluisteren in mijn oren
want als je wil kan je me bewegen
dat weet je

De moeder is ten einde raad
en vindt niet meer waarheen
als een bezetene stormt ze naar voren
kijkt niet om.

Het is het kleine dat raakt

fideel — Sun, 07 Mar 2010 22:43:17 +0000

Kijk eens hoe goed ze luistert papa
ze staat op haar hoofd of op één been
gewoon omdat ik het vraag
Wat moet ze nu doen papa?

Vliegen, zei hij
en hij nam zijn lange mantel
en legde die om haar heen

Eenmaal binnen ging ze op zijn arm
van kamer naar kamer
las er de gezichten, de muren en de kaders
en liet wit wat nog wit was.

De schoonmaakploeg gaat door het lint

fideel — Wed, 23 Dec 2009 17:40:01 +0000

Voor een keer mag het raam open vannacht
zodat ik geruststellende hoeven kan horen
ik revolvers zie die
wapens doen zwijgen

Vanuit de lucht kwam de onheilsprofeet
en hij verbond alle delen van het land
bracht de muizen aan het krijsen
dreef hen naar alle hoeken van zijn kasteel

Binnen wacht ik op mijn ouders en broer
hoor ik gekletter in de verte
terwijl een hond gromt naar elke beweging

Buiten heeft de meute alle schroom verloren
drukt ze door in haar persoonlijke raid
tot zelfs de paarden de grond bereiken.

Binnen onze grenzen

fideel — Sun, 22 Nov 2009 00:31:02 +0000

Komt er nog wat van
vroeg ze de jongen die achteraan stond toe te kijken
bleek de massa observeerde
zijn verledens herleefde

En of het beter kon
toonden ze allemaal
de witte zaal verlicht
een zee van blije gezichten

Hij ontweek ze
een voor een
liep naar binnen als de rest al buiten was
zocht naar stemmen en herkenning

Breng me je lied
of ik vertrek
Zing het juist en zacht
of ik zing met je mee.